"Evvela doğruyu bilmek gerektir; doğru bilinirse yanlış da bilinir ama evvelâ yanlış bilinirse doğru bilinmez."

Farabi

İslam felsefesinin kurucularından, Batı dünyasında "Alpharabius" ve felsefe tarihindeki derinliği nedeniyle "Muallim-i Sani" (İkinci Öğretmen) olarak anılan büyük düşünür Farabi'den zihninizi ve ruhunuzu besleyecek bir derleme:

Güzel Bir Söz

"Her kalp kendi hüznünü kavrar." [
(Mutluluğun Kazanılması adlı eserinden)

Etkileyici Bir Cümle

"Evvela doğruyu bilmek gerektir; doğru bilinirse yanlış da bilinir ama evvelâ yanlış bilinirse doğru bilinmez."


Kısa Bir Makale: İnsanın Özü, Toplum ve Erdem

Farabi’ye göre insanın yeryüzündeki en temel gayesi mutluluğa ulaşmaktır [. Ancak bu mutluluk, gelip geçici heveslerden veya maddi kazançlardan uzak; ruhun, varlığını sürdürmek için artık hiçbir maddeye ihtiyaç duymayacağı bir mükemmellik derecesine erişmesidir [.
Filozof, meşhur eseri El-Medinetü'l-Fazıla (Erdemli Şehir) kavramında insanın tek başına bu yetkinliğe ulaşamayacağını savunur [. İnsan, doğası gereği diğer insanlarla bir arada yaşamak ve iş birliği yapmak zorundadır. Fakat bir toplumun sadece bir arada bulunması yetmez; o toplumu ayakta tutacak harç adalet ve sevgidir [. Farabi bu durumu, "Sevginin kurduğu devleti adalet devam ettirir" diyerek formüle eder [.
Gerçek erdem ise taklitten değil, bilgelikten doğar. Bir eylemin ahlaki değerini bilerek, isteyerek ve bilincinde olarak yerine getirmek insanı "faziletli" kılar [. Farabi’ye göre, bilimi ve doğruyu aramayı bırakan toplumlar yaşayan birer ölüye dönüşür. Bu yüzden o, bireysel aydınlanmanın toplumsal bir kurtuluş olduğunu hatırlatarak bizlere şu felsefi mirası bırakır: "İyi bir insan öldüğünde ona ağlamayın. Asıl onu kaybeden topluma ağlayın."