Kalbimin Gizli Bahçesi

Gözlerin, gecenin en sıcak karanlığı,
İçimi ısıtan bir köz saklı sessizce.
Adın, dilimde unutulmayan bir dua,
Her hecesi, ruhuma işleyen bir iz.

Sen gülümsediğinde, zaman duruyor sanki,
Dünya, sadece bir fon, sen ise tablonun ta kendisi.
Ellerin, en derin yalnızlığıma uzanan köprü,
Dokunuşun, yaralarıma merhem, sözlerimden daha önce.

Bazen bir martı kanadında gelirsin aklıma,
Bazen yağmur damlasında, bazen eski bir şarkıda.
Seni düşünmek, kalbimin en güzel alışkanlığı,
Bir nehir gibi akıyor sevgim, usulca ve durmadan.

Ve biliyorum, belki sözcükler yetmez sana,
Ama işte bu son mısralar da senin olsun.
Çünkü sen, yazdığım her şiirin ilhamı,
Ve aşkım, seninle var olan sessiz bir devrim.


Rasit Tunca

Seninle Bir Ömür

Sen bir sabah meltesi, uyanışımda ilk nefes,
Sokağa düşen güneş, penceremdeki cemre,
Adını her fısıldayışımda yeniden doğar zaman,
Sen benim sessiz devrimim, en huzurlu devrem.

Avuçlarımda tutsam, kuş misali ürker misin?
Bilmem, ama bakışın bile yetiyor yangınıma,
Bir bardak çayın dumanında bile arar oldum,
Gülüşünü, o en sıcak, en samimi buğusunu.

Dünya bazen çok yorar, biliyorum,
Ama gel, seninle bir çatı katı hayal edelim,
Rüzgâr çalsın perdeleri, kitaplar açık kalsın,
Biz sadece bakışarak anlayalım her şeyi.

Ve öyle kalalım, iki çınar gibi kök salmış,
Yapraklarımız birbirine değerek yaşlanmış,
Sen benim en güzel sabrım, en derin nefesim,
Ömrümün her mevsimi, bir tek seninle yeşermiş.

Rasit Tunca

Sana Hasret

Sen bir bahar akşamısın, narin ve derin,
Gözlerin mavi hülyada bir çift yıldız,
Gülüşün sessiz bir şarkı, en tatlı ezgin,
İçimde sakladığım en sıcak deniz.

Ellerin tuttuğu her an zamana inat,
Bir ömür durur sanki, bir nefes arası,
Sesin rüzgarda uyanan ilk yaprak gibi,
Usulca dokunurken en tenha yanıma.

Senden artık her mevsim bir renk taşır içim,
Kış bile ısınırken senin adınla,
Sen yoksan eğer, yıldızlar söner gecelerde,
Sen varsan, en karanlık an aydınlığa döner.

Bırak, bu şiir sadece senin olsun,
Sessizce okunduğun her heceyi duyar gibi,
Çünkü sen, kalbimin yazdığı ilk ve son,
En güzel mısrasısın, bitmeyen aşkımın.

Rasit Tunca